Στον ξεχειλισμένο βούρκο,
τη φουρτούνα της ζωής,
κοίτα να σαι ετοιμασμένος,
μην χαθείς ή μη πνιγείς.

Να έχεις όνειρα σωσίβια,
και αξίες για κουπιά.
Να τραβάς για κει που θέλεις,
άλλη θάλασσα ή στεργία.

Κράτα πάνω το κεφάλι,
που χει φως κι αναπνοή,
κι αν βουλιάξεις ή τρομάξεις,
πάμε πάλι απ’ την αρχή.

Δες την πρύμνη και τον πάτο,
μάθε, ακούμπα νοερά.
Μα μη μένεις εκεί φως μου,
βάλε πλώρη για μπροστά.

Μούτσος είσαι όταν πρέπει,
καπετάνιος πάλι εσύ,
στο χαλάζι θέλεις ήλιο,
και στον ήλιο τη βροχή.

Κι αν δεν ξέρεις ή δεν βλέπεις
μεσ΄το μαύρο, τα θωλά,
και ζητάς στεργιά να φτάσεις,
κύκλοι είναι τα νησιά… ?